zaterdag 16 juli 2011

Jamie Woon in nijmegen

Hij speelt de regen uit de lucht...


- Posted using Mobypicture.com

maandag 11 juli 2011

Benders en Vloeimans samen op NSJ

De oude meester en zijn protegé


- Posted using Mobypicture.com

dinsdag 5 april 2011

Saudi Arabia Adventure

Thusday morning 09:00, February 2011, a cup of Dutch coffee in the Institute of the Tropics, Amsterdam. On behalf of our project for a Saudi Arabian company, project management organized a cultural awareness training on Saudi Arabian Culture. Main objective: get acquainted with the basics of Saudi culture as well as the do’s and don’ts in doing business with Arabs. My main belief in encountering different cultures always is to focus on the similarities instead of the differences and, I have to say, during my travel abroad that never disappointed me so far. Saudi Arabia however is another cup of tea, the trainer ensures us: Never show the back of your feet, always eagerly inhale every piece of information on someone's business card in the first 10 seconds after you received it, and never enter an elevator with a single woman already standing.

A few aspects seem returning: the Kindom of Saudi Arabia enforces a strict separation between women and men; when meeting Arabs officially, be very humble, reserved and strictly follow the etiquettes, and finally; don’t bore Arab businessmen with highly detailed and informative content, but rather overwhelm them with huges and hand rubbing. And there we sat with our content dense 50+ page PowerPoint presentation for tomorrow’s project kick-off meeting. The project we were going to execute was tightly scheduled and required accurate action for the client, especially related to the delivery of data and information. The message that we were aiming to translate during the kick-off was impregmented with risks, issues and actions while today’s trainer emphasized that a good business relationship, mutual trust and close friendship were absolute requirements for the Arabs to act at all. Only once realized, gold watches and limousine cars were to come.

Two months later, an authentic Arabic dinner with the client in Riyadh, Saudi Arabia. Looking back on my stay in the Kingdom for the last 2 weeks, I can conclude that most of what the Cultural Awarness training elaborated on only relates to dealing with the Royal family of Saudi Arabia. Not that it was useless, working with Saudi’s requires a more tactful approach then we are used to in the Netherlands. But that already applies when you cross the border of Italy or Spain. Arabs are very helpful and friendly people and above all, smart and highly educated. The structured and data driven approach we take during this project is openly accepted and after some tea and dates, the hand rubbing is easily replaced by Excel sheets, PowerPoint slides and value stream mappings. The only difference I see here is the fact that Saudi's seem much more teamed-up than us Western individualist!

zondag 26 september 2010

Reünie

Ron en Yvonne, mijn Sri Lankaanse substituut-ouders waren deze week in Nederland. Leuk om weer eens bij te praten met de mensen waarmee ik 4 maanden intensief heb samengewerkt op de school. Inmiddels heeft het Nederlandse stel zich ingezet voor de bouw van een kinderdagverblijf bij het dorpje Maha-Induruwa op het Aziatische eiland. Voor meer info of donaties ten behoeve van hun stichting kijk op Care 4 Sri Lanka.

maandag 2 augustus 2010

Fêtes de Bayonne

Fêtes de Bayonne, een plat carnavalsfeest met een mediteraan tintje. Dat betekent bier, meezingmuziek, polonaise en dronken oude van dagen. Maar ook: we-laten-woeste-stieren-los-op-een-plein-dat-vol-staat-met-mensen-die-daar-vrijwillig-voor-levend-doelwit-doorgaan, rare jongens die Basken.

dinsdag 13 juli 2010

Ontgoocheling

De spelers van het Nederlands elftal kwamen op maandagochtend verslagen terug uit Zuid-Afrika en werden op dinsdag groots onthaald op het Catshuis, bij de koningin op Paleis Noordeinde, in de grachten en op het museumplein. "We mogen trots zijn dat zo'n klein landje tweede wordt op een WK" zei Bert van Marwijk achteraf. Ook Sneijder liet duidelijk merken de teleurstelling allang te boven te zijn. Nippend aan zijn flesje Heineken: "Dit voelt als een kampioenschap".

Tuurlijk, het behalen van de WK finale is een mooie prestatie die gevierd mag worden. Maar laat ons echter alsjeblief nooit wereldkampioen worden, want wat moeten we in godsnaam dan organiseren om de spelers te huldigen

donderdag 8 juli 2010

Maarten Ducrot en zijn entourage

Als je goed kijkt zie je hem zitten. The Boss. Eerste rij, goed gehumeurd, wuivend naar het in grote getale aanwezige publiek dat langs de Weena, Coolsingel en Posthumalaan staat opgesteld. Of de grootste ronderijder aller tijden gaat winnen dit jaar betwijfel ik, zeker na zijn lekrijden tijdens de gevreesde kasseien-etappe, maar petje af voor zijn liefde en toewijding voor de sport. Le Grande Boucle deed Rotterdam aan dit jaar, zowel de proloog als de eerste etappe van de Franse ronde startten in de Havenstad en dat ging niet zonder slag of stoot voorbij. Groots had Aboutaleb uigepakt met concert, toertocht amateurwedstrijd en mega-schermen voor de WK wedstrijden.

De tour is toch wel mijn favoriete jaarlijkse sportevenement. Elke middag zo rond drie uur inschakelen op Nederland 1. Voor sommigen is de sleur van een ontsnapping, de onbetekenende tussensprints voor het puntenklassement en het leurende peloton dat de kopgroep steevast 2 decimeter voor de meet opslokt om zich op te maken voor een massaspurt, het toonbeeld van saaiheid. Mij geeft het een gevoel van sereniteit. What you see is what you get. Tweehonderd fietsende mannen. De eeuwig ronddraaiende pedalen. Het dromerige Franse landschap. De kolossale rotondes met haar enorme bloemperken. Sinds enkele jaren is de rust die de zomerse televisie-middagen me boden me echter ontnomen, oud-wielrenner Maarten Ducrot is namelijk vaste wielercommentator bij de NOS geworden.

Maarten Ducrot, wereldkampioen ploegentijdrit in 1982 en eenvoudig touretappe winnaar, was een begenadigd wielrenner. Het laat zich echter aanzien dat de spreekbuis die de NOS Ducrot heeft geboden, hem een gevoel geeft van autoriteit. Zoiets van: "ik heb een microfoon voor me dus alles wat ik zeg is toch wel leuk". Zijn ellenlange gezwets over 'het nieuwe wielrennen', de macht van de ploegleider in het huidige peloton, de 'mongolen-waaier' en 'vroeger was alles beter' komt niet bij me binnen. Het feit dat hij zijn punt tot in den treuren moet blijven maken duidt op onderschatting van zijn publiek of onzekerheid over stelling of argument. Beiden komen zijn geloofwaardigheid niet ten goede.

De sport verandert harder dan je zelf kan bevatten ouwe Ducrot. Hou op met het moraliseren van de normen en waarden van het heden op basis van oude wielerwetten. Laat aanvallers aanvaller zijn, controleurs controleurs en ploegleiders ploegleiders. En bovenal, laat Herbert het woord doen en schik je in de rol van ervaringsdeskundige, de rol zoals de NOS hem voor je bedacht had. Ssssstttttt...

vrijdag 4 juni 2010

Beproefd en niet bezweken

De tocht die begon langs eenzame bergdorpjes ontsloten van elke vorm van transport behalve de vorm waarin de mens als pakezel dient, eindigde op een uitzichtspunt op vijfentwintig kilometer afstand van het dak van de wereld; Sagarmatha, ofwel de Mt. Everest op z'n Nepalees. De ijle lucht op 5580 meter hoogte maakt dat elke stap verwijderd van de plek waar je je tot dan toe bevindt voelt als een opgave. Achttien dagen lopen. Twaalf maaltijden aardappelen met groenten. Negen maaltijden pasta met groeten. Vijfendertig keer geen vlees, één keer knakworsten op roti. Vijf koude nachten. Twee zieke nachten. Elke dag zweten en vijfenzeventig minuten dat onvergetelijke uitzicht. Tot ooit Nepal, tot de keer dat ik terugkom.

zaterdag 1 mei 2010

Op bezoek bij Bob Hiensch

De organisatie heeft er geen gras over laten groeien. Bij deze sluit ik me aan bij de groep die niet gelooft dat haring, bitterballen en Heineken pils echt over de hele wereld worden gestuurd om Nederlandse expats op 30 april ook een gevoel van koninginnedag te geven. Klopt inderdaad geen fluit van, ook saté en friet, stroopwafels, oranjebitter en poffertjes worden ingevlogen om ervoor te zorgen dat het de Nederlanders in India (twee bebaarde backpackers incluus) echt aan niks ontbreekt. Wel lekker, een beetje chauvinisme op locatie.